Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

English in use

Kiedy użyjemy must, a kiedy have to?

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated}}



Czytaj
 
Ćwicz

 

Must i have to, choć zbliżone do siebie pod względem znaczenia (oba tłumaczy się jako musieć), mogą pojawiać się w odmiennych kontekstach. Dziś przeczytacie o różnicach w ich zastosowaniu.

 

Czasowniki modalne, a wśród nich omawiane przez nas dzisiaj must i have to, są bardzo ważnym elementem języka angielskiego. I chociaż poznajemy je na dość wczesnym etapie edukacji, mogą one przysporzyć nam problemów za każdym razem, gdy będziemy musieli z nich skorzystać. Niektóre z nich można bowiem tłumaczyć na język polski tak samo, ale wcale nie oznacza to, że pojawiają się one w identycznych kontekstach. Kiedy zatem zastosujemy must, a kiedy have to?

 

Najogólniej rzecz ujmując, czasowników modalnych must i have to używa się do wyrażania konieczności lub obowiązku. Pierwszy wykorzystamy np. wtedy, gdy będziemy chcieli wyrazić, że jesteśmy o czymś przekonani:

 

You must be worried about your son’s health.

(Musisz martwić się o zdrowie swojego syna.)

(jestem przekonany (-a), że się o to martwisz)

 

I must be getting old because I don’t remember what I was supposed to do.

(Muszę się starzeć, bo nie pamiętam, co miałem zrobić.)

(jestem przekonany (-a), że się starzeję)

 

Must służy jednak przede wszystkim do wyrażania obowiązku zrobienia czegoś. Należy jednocześnie pamiętać, że czasownik ten odnosi się wyłącznie do zadań, które wyznaczyliśmy sobie sami, ponieważ uznaliśmy ich wykonanie za absolutnie konieczne:

 

We must help our parents in repairing the roof.

(Musimy pomóc naszym rodzicom w naprawie dachu.)

 

I must do this today – it’s very urgent.

(Muszę dzisiaj to zrobić – to bardzo pilne.)

 

Czasownik modalny have to jest natomiast stosowany, gdy mówimy o obowiązkach, które nałożyły na nas inne osoby (np. rodzice lub pracodawcy):

 

I have to clean my room – mum told me to do this before she comes back home.

(Muszę posprzątać swój pokój – mama kazała mi to zrobić przed jej powrotem do domu.)

 

I have to send this report by Thursday.

(Muszę wysłać ten raport do czwartku.)

 

Zasadniczą różnicą między must i have to jest zastosowanie ich form przeczących w czasie teraźniejszym – mustn't i don't/doesn't have to. Pierwszej użyjemy, chcąc powiedzieć, że pod żadnym pozorem nie wolno komuś czegoś zrobić:

 

You mustn’t go there.

(Nie wolno ci tam iść.)

 

You mustn’t walk alone at night – it's dangerous.

(Nie wolno ci chodzić samej w nocy – to niebezpieczne.)

 

Don’t/doesn't have to wykorzystywane jest z kolei, by wyrazić, że coś może zostać zrobione, lecz nie jest to konieczne:

 

She doesn't have to go there if she doesn't want to.

(Nie musi tam iść, jeśli nie chce.)

 

I don’t have to explain anything to you.

(Nie muszę wam niczego tłumaczyć.)