Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

Must i have to

Budowa zdań z czasownikami must i have to

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated}}



Czytaj
 
Ćwicz

Must jest czasownikiem modalnym, co znaczy, że posiada on tylko jedną formę dla wszystkich osób i obu liczb gramatycznych. Inaczej wygląda to w przypadku czasownika have to, który to w trzeciej osobie liczby pojedynczej przyjmuje formę has to, dla innych osób pozostaje natomiast zawsze w tej samej formie.

 

Zdania twierdzące

Zdania twierdzące tworzy się według schematu:

 

podmiot + must/have to + bezokolicznik

 

Jak widać na powyższym schemacie, aby stworzyć zdanie twierdzące z czasownikiem modalnymi must oraz czasownikiem have to, czasowniki te umieszcza się po podmiocie, a przed bezokolicznikiem bez to. W przypadku have to, należy pamiętać o jego formie dla trzeciej osoby liczby pojedynczej – has to.

 

must go there and give a speech.

(Muszę tam iść i wygłosić przemówienie.)

 

We must hurry or we’ll be late!

(Musimy się pospieszyć, albo się spóźnimy!)

 

have to do it or I’ll be fired.

(Muszę to zrobić albo mnie zwolnią.)

 

She has to clean her room or she won’t go to the party.

(Ona musi posprzątać w pokoju bo inaczej nie pójdzie na imprezę.)

 

 

 

Zdania przeczące

Zdania przeczące z czasownikami must/have to tworzy się według schematu:

 

podmiot + must + not + bezokolicznik

podmiot + do not/does not have to + bezokolicznik

 

czyli dodając po czasowniku must, przed czasownik w bezokoliczniku (bez to) partykułę not. Natomiast w przypadku have to (tak jak w przypadku wszystkich czasowników zwykłych) przeczenia tworzy się za pomocą czasownika posiłkowego do – a więc stosując do/does not (w zależności od osoby) przed have to i przed czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Jeżeli chodzi o skrócone formy tych dwóch czasowników modalnych, to dla must jest to mustn’t, zaś dla have to jest to don’t/doesn’t have to.

 

We must not/mustn’t let him get away!

(Nie możemy pozwolić mu uciec!)

 

She must not/mustn’t leave the house.

(Nie wolno jej wychodzić z domu.)

 

You don’t have to go there if you don’t want to.

(Nie musisz tam iść jeśli nie masz ochoty.)

 

She doesn’t have to listen to him.

(Ona nie musi się go słuchać.)

 

 

Zauważ jednak, że czasownik modalny must w przeczeniu zmienia swoje znaczenie!

 

We must not/mustn’t speak about this.

(Nie wolno nam o tym mówić.)

 

They must not/mustn’t go there.

(Nie wolno im tam iść.)

 

Przyjrzyjmy się jeszcze formie mustn’tJak już wcześniej zostało wspomniane, forma ta zmienia znaczenie zdania i nie zamiast być informacją o tym, czego nie trzeba robić, informuje o tym czego nie wolno robić, np.:

 

You musn’t smoke here.

(Nie musisz tutaj palić.)

(Nie możesz tutaj palić.)

(W znaczeniu: jest to zabronione.)

 

 

 

Pytania

Pytania z czasownikiem modalnym must tworzy się według schematu:

 

must + podmiot + bezokolicznik

 

czyli przesuwając must na sam początek zdania, przed podmiot (działa to na zasadzie tzw. inwersji). Po podmiocie wstawia się czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Czasownik must w pytaniach nie wymaga zastosowania żadnego czasownika posiłkowego (jak to się dzieje w przypadku zdań z czasownikami zwykłymi) bowiem to on sam podlega inwersji:

 

I must drink a lot.

(Muszę dużo pić.)

 

Must I drink a lot?

(Czy muszę dużo pić?)

 

 

 

Jeżeli zaś chodzi o tworzenie pytań z have to, to przebiega ono według poniższego schematu:

 

Do/Does + podmiot + have to/has to + bezokolicznik

 

Oznacza to więc, że aby utworzyć pytanie z have to, musimy na jego początku umieścić (tak jak w przypadku wszystkich czasowników zwykłych) czasownik posiłkowy do/does(w zależności od osoby), po nim podmiot, odpowiednią formę have to oraz czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Do we have to do it today?

(Czy musimy robić to dzisiaj?)

 

Does she have to complain all the time?

(Czy ona musi cały czas narzekać?)

 

 

W brytyjskiej odmianie języka angielskiego istnieje forma podobna do must/have to, a mianowicie: have/has got to. Forma ta stosowana jest w języku potocznym i często występuje w czasie teraźniejszym w skróconej formie, np.:

 

I’ve got to clean my room.

(Muszę posprzątać swój pokój.)

 

She’s got to clean her room.

(Ona musi posprzątać swój pokój.)

 

Konstrukcja have got to, podobnie jak must, nie wymaga zastosowania czasownika posiłkowego w pytaniu, bowiem to on sama podlega inwersji. Ponadto, z konstrukcją tą nie tworzy się żadnych czasów. Co ciekawe, od formy have got nie można utworzyć ani bezokolicznika, ani formy z -ing.

 

Have I got to clean my room?

(Czy muszę posprzątać swój pokój?)