Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

Interpunkcja

Cudzysłów

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated}}



Czytaj
 
Ćwicz

 

W języku angielskim występują dwa rodzaje cudzysłowu (inverted commas/quotation marks): pojedynczy (’...’) i podwójny (“...”).

 



Zasady użycia cudzysłowów w języku angielskim:



  • Cudzysłowu (pojedynczego lub podwójnego) używa się przede wszystkim, cytując czyjeś wypowiedzi.



  • W sytuacjach kiedy jeden cudzysłów występuje w drugim cudzysłowie, do wyróżnienia tekstu wewnątrz cytatu (oznaczonego pojedynczym cudzysłowem!), używa się podwójnego cudzysłowu. Cudzysłowu można również używać zamiennie – tzn. dłuższą wypowiedź zaznaczyć za pomocą podwójnego cudzysłowu, a krótszą (która stanowi część dłuższej) wyróżnić pojedynczym, np.

     

His first question after coming home,” said Anne, “was ‘Can you give me a drink?’”

Jego pierwszym pytaniem po przyjściu do domu” – powiedziała Anne – „było: »Czy mogłabyś zrobić mi drinka?«”.



  • W cudzysłowie (zwykle pojedynczym) często umieszczane są słowa, którym chcemy nadać jakieś specjalne znaczenie lub które są używane w specjalny sposób, na przykład jako tytuł:

 

Nobody knows why he used an incorrect word unreally.

Nikt nie wie, dlaczego on użył niepoprawnego słowa „unreally”.

 

 

  • Cudzysłów podwójny jest bardziej powszechny dla amerykańskiej odmiany języka angielskiego, a pojedynczy – dla brytyjskiej. Niemniej wybór konkretnego rodzaju cudzysłowu zazwyczaj zależy od autora tekstu. Ważne jest jednak, aby konsekwentnie używać raz wybranego sposobu. Ponadto jeżeli do cytatów zwykłych decydujemy się stosować jeden rodzaj cudzysłowu, to do cytatów umieszczonych wewnątrz innych powinniśmy używać drugiego rodzaju cudzysłowu, np.

 

’They said “We’re watching you” and then they went to their room,’ she said.

Powiedzieli: »Będziemy mieli na ciebie oko« i poszli do swojego pokoju” – powiedziała.(BrE)

 

They said ’We’re watching you’ and then they went to their room,” she said.

Powiedzieli: »Będziemy mieli na ciebie oko« i poszli do swojego pokoju” – powiedziała.(AmE)

 

 

  • Kiedy cytaty są używane wielokrotnie w różnych miejscach w zdaniu, zwyczajowo przyjmuje się, że oba rodzaje cudzysłowu powinno się stosować na przemian, np.

 

She explained: He told me that he loves me, but I wasn’t too sure about that. So I asked her, Are you really sure about that? and she replied Yes, I’m sure.

 

Wyjaśniła: „Powiedział mi, że mnie kocha”, ale nie byłem tego zbyt pewien, więc powiedziałem jej: „Jesteś tego naprawdę pewna?” i odpowiedziała: „Tak, jestem pewna”.

 

 

  • Kropkę lub przecinek zawsze umieszcza się przed końcowym cudzysłowem w amerykańskiej odmianie języka angielskiego, natomiast w brytyjskim angielskim kropka występuje po końcowym cudzysłowie, np.

 

He hated his nickname, Slow Joe.” (AmE)

He hated his nickname, Slow Joe’. (BrE)

Nienawidził swojego przezwiska „Powolny Joe”.

 

 

  • Jeżeli jeden cytat jest rozciągnięty na więcej niż jeden paragraf, to cudzysłów umieszcza się na początku KAŻDEGO paragrafu oraz TYLKO na końcu paragrafu końcowego.

 

 

  • Przy cytatach o długości większej niż 50 słów, cudzysłów zwykle się pomija. Cytaty takie można wyróżnić przez jednakowe wcięcie tekstu – większe niż w przypadku zwykłego tekstu. Tekst ten można również zapisać mniejszą czcionką z mniejszymi odstępami pomiędzy liniami.

 

 

  • Niekiedy autor może użyć słowa lub zwrotu w cudzysłowie, aby zaznaczyć, że nie bierze odpowiedzialności za przytaczane sformułowanie. Często poprzedza się taki zwrot słowem so-called (tak zwany). Takie zwroty mogą reprezentować poglądy kogoś innego, mieć na celu ironizowanie lub być neologizmem czy pochodzić ze slangu, np.

 

Everybody is talking about the ’good old days’, but what exactly do they mean?

Każdy mówi o „starych dobrych czasach”, ale co konkretnie mają na myśli?