Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

Czasowniki modalne

Budowa zdań z czasownikami must i have to

Zastosowanie i właściwości czasowników must i have to

Do góry

Must i have to

W tym dziale znajdziesz kompleksowe opracowanie angielskich czasowników modalnych must i have to. Nauczysz się tutaj budować zdania z must i have to, a także poznasz właściwości i zastosowanie tych czasowników.

1 Budowa zdań z czasownikami must i have to   
2 Zastosowanie i właściwości czasowników must i have to   

Budowa zdań z czasownikami must i have to

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated[166]}}



Czytaj
 
Ćwicz

Must jest czasownikiem modalnym, co znaczy, że posiada on tylko jedną formę dla wszystkich osób i obu liczb gramatycznych. Inaczej wygląda to w przypadku czasownika have to, który to w trzeciej osobie liczby pojedynczej przyjmuje formę has to, dla innych osób pozostaje natomiast zawsze w tej samej formie.

 

Zdania twierdzące

Zdania twierdzące tworzy się według schematu:

 

podmiot + must/have to + bezokolicznik

 

Jak widać na powyższym schemacie, aby stworzyć zdanie twierdzące z czasownikiem modalnymi must oraz czasownikiem have to, czasowniki te umieszcza się po podmiocie, a przed bezokolicznikiem bez to. W przypadku have to, należy pamiętać o jego formie dla trzeciej osoby liczby pojedynczej – has to.

 

must go there and give a speech.

(Muszę tam iść i wygłosić przemówienie.)

 

We must hurry or we’ll be late!

(Musimy się pospieszyć, albo się spóźnimy!)

 

have to do it or I’ll be fired.

(Muszę to zrobić albo mnie zwolnią.)

 

She has to clean her room or she won’t go to the party.

(Ona musi posprzątać w pokoju bo inaczej nie pójdzie na imprezę.)

 

 

 

Zdania przeczące

Zdania przeczące z czasownikami must/have to tworzy się według schematu:

 

podmiot + must + not + bezokolicznik

podmiot + do not/does not have to + bezokolicznik

 

czyli dodając po czasowniku must, przed czasownik w bezokoliczniku (bez to) partykułę not. Natomiast w przypadku have to (tak jak w przypadku wszystkich czasowników zwykłych) przeczenia tworzy się za pomocą czasownika posiłkowego do – a więc stosując do/does not (w zależności od osoby) przed have to i przed czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Jeżeli chodzi o skrócone formy tych dwóch czasowników modalnych, to dla must jest to mustn’t, zaś dla have to jest to don’t/doesn’t have to.

 

We must not/mustn’t let him get away!

(Nie możemy pozwolić mu uciec!)

 

She must not/mustn’t leave the house.

(Nie wolno jej wychodzić z domu.)

 

You don’t have to go there if you don’t want to.

(Nie musisz tam iść jeśli nie masz ochoty.)

 

She doesn’t have to listen to him.

(Ona nie musi się go słuchać.)

 

 

Zauważ jednak, że czasownik modalny must w przeczeniu zmienia swoje znaczenie!

 

We must not/mustn’t speak about this.

(Nie wolno nam o tym mówić.)

 

They must not/mustn’t go there.

(Nie wolno im tam iść.)

 

Przyjrzyjmy się jeszcze formie mustn’tJak już wcześniej zostało wspomniane, forma ta zmienia znaczenie zdania i nie zamiast być informacją o tym, czego nie trzeba robić, informuje o tym czego nie wolno robić, np.:

 

You musn’t smoke here.

(Nie musisz tutaj palić.)

(Nie możesz tutaj palić.)

(W znaczeniu: jest to zabronione.)

 

 

 

Pytania

Pytania z czasownikiem modalnym must tworzy się według schematu:

 

must + podmiot + bezokolicznik

 

czyli przesuwając must na sam początek zdania, przed podmiot (działa to na zasadzie tzw. inwersji). Po podmiocie wstawia się czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Czasownik must w pytaniach nie wymaga zastosowania żadnego czasownika posiłkowego (jak to się dzieje w przypadku zdań z czasownikami zwykłymi) bowiem to on sam podlega inwersji:

 

I must drink a lot.

(Muszę dużo pić.)

 

Must I drink a lot?

(Czy muszę dużo pić?)

 

 

 

Jeżeli zaś chodzi o tworzenie pytań z have to, to przebiega ono według poniższego schematu:

 

Do/Does + podmiot + have to/has to + bezokolicznik

 

Oznacza to więc, że aby utworzyć pytanie z have to, musimy na jego początku umieścić (tak jak w przypadku wszystkich czasowników zwykłych) czasownik posiłkowy do/does(w zależności od osoby), po nim podmiot, odpowiednią formę have to oraz czasownik główny w bezokoliczniku (bez to).

 

Do we have to do it today?

(Czy musimy robić to dzisiaj?)

 

Does she have to complain all the time?

(Czy ona musi cały czas narzekać?)

 

 

W brytyjskiej odmianie języka angielskiego istnieje forma podobna do must/have to, a mianowicie: have/has got to. Forma ta stosowana jest w języku potocznym i często występuje w czasie teraźniejszym w skróconej formie, np.:

 

I’ve got to clean my room.

(Muszę posprzątać swój pokój.)

 

She’s got to clean her room.

(Ona musi posprzątać swój pokój.)

 

Konstrukcja have got to, podobnie jak must, nie wymaga zastosowania czasownika posiłkowego w pytaniu, bowiem to on sama podlega inwersji. Ponadto, z konstrukcją tą nie tworzy się żadnych czasów. Co ciekawe, od formy have got nie można utworzyć ani bezokolicznika, ani formy z -ing.

 

Have I got to clean my room?

(Czy muszę posprzątać swój pokój?)



Quiz {{i+1}}
{{test.title}}
{{$index+1}}. {{question}}
{{option}}
Prawda    Fałsz


Zastosowanie i właściwości czasowników must i have to

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated[165]}}



Czytaj
 
Ćwicz

 

Must należy do grupy czasowników modalnych, czyli specjalnych czasowników posiłkowych, które w zdaniu nie mogą występować samodzielnie, ale muszą poprzedzać inny czasownik w bezokoliczniku. Jeżeli zaś chodzi o czasownik have to, to nie jest on czasownikiem modalnym, jednak radzimy uczyć się ich razem, ponieważ obydwa mają zbliżone znaczenia, przez co ich właściwe zastosowanie często sprawia problemy.

 

 

Zastosowanie

 

Czasownika modalnego must używamy do wyrażania:

 

- ostrego zalecenia, obowiązku, konieczności:

 

  • czasownika must użyjemy, kiedy chcemy wyrazić polecenie, rekomendację, przy czym jest ono silnie zaakcentowane, np.:

 

You must see this film! It is a wonderful story transferred to the big screen with sweetness, warmth, and tenderness.

(Musisz zobaczyć ten film! Jest to przepiękna opowieść, która została przeniesiona na duży ekran wraz z całym jej urokiem, ciepłem i delikatnością.)

 

  • must użyjemy również by wyrazić to, że czegoś bardzo chcemy, np.:

 

We must be better than our neighbors! Let’s buy a new car!

(Musimy być lepsi od naszych sąsiadów! Kupmy nowy samochód!)

 

 

Należy wiedzieć, że czasownik have to używany jest, tak jak must, w celu wyrażenia przymusu, obowiązku lub konieczności zrobienia czegoś w chwili obecnej lub też w przyszłości, jednakże w przeciwieństwie do must, sugeruje on zewnętrzną presję lub nakaz, a nie (jak must) – wewnętrzną potrzebę osoby wypowiadającej się.

 

 

 

 

- teraźniejszego przekonania, sposobu wnioskowania:

 

  • czasownika must użyjemy,kiedy jesteśmy czegoś pewni lub wyrażamy głębokie przekonanie, że coś jest prawdą (zauważ, że często jest to opinia subiektywna i niekoniecznie musi być faktem), np.:

 

The camera must be at home! I can’t find it in my bag.

(Aparat fotograficzny musi być w domu. Nie mogę go znaleźć w mojej torbie.)

 

Tim and Marina are working very hard this week. They must be very tired.

(Tim i Marina pracują bardzo ciężko w tym tygodniu. Muszą być bardzo zmęczeni.)

 

 

Zauważ, że w tym kontekście przeciwieństwem must będzie can’t (a nie mustn’t*, gdyż wtedy zmieniłoby się znaczenie zdania), np.:

 

The camera can’t be at home. I’ve got it in my bag.

(Aparat fotograficzny nie może być w domu. Mam go w torebce.)

*The camera mustn’t be at home.

(Trzymanie kamery w domu jest zabronione.)

(W tym kontekście użycie formy can’t jest pozbawione sensu.)

 

They can’t be very tired.

(Nie mogą być bardzo zmęczeni.)

 

 

 

Konstrukcje

 

  • czasownik modalny must może być również użyty w konstrukcji: must + be + czasownik z -ing, którapodkreśla teraźniejszy charakter wykonywanej czynności, np.:

 

The wind must be blowing. I can see the trees swinging.

(Wiatr na pewno wieje. Widzę, jak kołyszą się drzewa.)

 

Our cat mustbe playing with his toy now. I can hear the noise.

(Nasz kot na pewno teraz bawi się swoją zabawką. Słyszę hałas.)

 

I must be going.

(Muszę już iść.)

 

  • Z kolei konstrukcji must + have + imiesłów bierny (past participle) używa się do wnioskowania dotyczącego przeszłości, np.:

 

Look at him. He must have eaten the box of chocolates.His clothes are all dirty!

(Spójrz na niego. To on musiał zjeść pudełko czekoladek. Jego ubranie jest całe brudne.)

 

 

  • Przeciwieństwem powyższej konstrukcji jest: can’t + have + imiesłów bierny (past participle).

 

 

Porównanie

Czasowniki modalne must i have to są ze sobą bardzo często mylone ze względu na ich zbliżone zastosowanie. Zapoznanie się z różnicami pomiędzy nimi pozwoli nam uniknąć wielu nieporozumień.

 

Poniżej przedstawimy najważniejsze różnice w zastosowaniu czasowników must i have to.

 

Must

Have to

1. Używane w celu wyrażenia przymusu, obowiązku lub konieczności zrobienia czegoś w chwili obecnej lub w przyszłości, np.:

 

You must break up with your boyfriend.

He is not responsible, and he is a drug dealer.

(Musisz zerwać ze swoim chłopakiem.

Jest nieodpowiedzialny i jest dilerem narkotyków.)

 

1. Używane w celu wyrażenia przymusu, obowiązku lub konieczności zrobienia czegoś w chwili obecnej lub w przyszłości, np.:

 

You have to wash your teeth before

you enter a dentist’s surgery.

(Musisz umyć zęby, zanim pójdziesz do gabinetu dentystycznego.)

2. Wyraża wewnętrzną potrzebę autora wypowiedzi, np.:

 

I must lose weight.

(Muszę zrzucić kilka kilo.)

(W znaczeniu: to jest moje postanowienie, aby schudnąć.)

2. Sugeruje zewnętrzną presję lub nakaz, np.:

 

You have to quit smoking.

Otherwise you can’t get pregnant.

(Musisz rzucić palenie.

Inaczej nie możesz zajść w ciążę.)

(W znaczeniu: konieczność ta wynika z zewnętrznych okoliczności.)



Quiz {{i+1}}
{{test.title}}
{{$index+1}}. {{question}}
{{option}}
Prawda    Fałsz