Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

Pytania rozłączne (question tags)

Pytania rozłączne

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated}}



Czytaj
 
Ćwicz

Pytania rozłączne

 

Pytania rozłączne (question tags) to krótkie zapytania, które używane są w rozmowie do uzyskania reakcji rozmówcy.

 

 

Pytania rozłączne zawsze występują na końcu zdania. Jeśli treść zdania głównego jest przecząca, to pytanie rozłączne występuje w postaci twierdzącej. Natomiast jeżeli treść zdania głównego jest twierdząca, to pytanie rozłączne występuje w postaci przeczącej:

 

This is difficult, isn’t it?

(To jest trudne, prawda?)

 

You are happy, aren’t you?

(Jesteś szczęśliwa, prawda?)

 

She’s not here, is she?

(Nie ma jej tutaj, prawda?)

 

You didn’t do it, did you?

(Nie zrobiłeś tego, prawda?)

 

 

 

Pytanie rozłączne składa się z odpowiedniego operatora (w zależności od czasu użytego w zdaniu głównym) oraz odpowiedniego podmiotu wyrażonego zaimkiem. Przykładowo:

 

You don’t like her, do you?

(Nie lubisz jej, prawda?)

 

w powyższym przykładzie zdanie główne zostało zapisane w czasie Present Simple z czasownikiem posiłkowym to do, dlatego operatorem, który występuje w pytaniu rozłącznym jest również do, podmiot natomiast jest wyrażony zaimkiem osobowym you.

 

 

Zauważmy, że jeżeli w części głównej zdania znajduje się czasownik posiłkowy, modalny lub nieposiłkowe be, to jest on powtórzony w pytaniu rozłącznym:

 

You can do it, can’t you?

(Możesz to zrobić, prawda?)

 

She is Italian, isn’t she?

(Ona jest Włoszką, prawda?)

 

You didn’t do it, did you?

(Nie zrobiłaś tego, prawda?)

 

You are really ignorant, aren’t you?

(Jesteś naprawdę niedouczony, prawda?)

 

 

Pamiętajmy również, że jeśli główna część zdania nie ma czasownika posiłkowego, zdanie rozłączne ma operator dow odpowiednim czasie (dopasowanym do czasu zdania głównego), np.:

 

You killed him, didn’t you?

(Zabiłeś go, prawda?)

 

She asked you about it, didn’t she?

(Pytała cię o to, prawda?)

 

You don’t want to go home, do you?

(Chyba nie chcesz iść do domu, prawda?)

 

He told you to do it, didn’t he?

(Powiedział ci żebyś to zrobił, prawda?)

 

 

 

  • Jeżeli w części głównej zdania występują słowa przeczące (takie jak te wymienione poniżej), to w pytaniach rozłącznych nie może występować kolejne przeczenie.

 

- never (nigdy),
- no (nie),
- nobody (nikt),
- hardly (prawie nie, ledwo)
- scarcely (ledwo, zaledwie, prawie wcale),
- little (nieco, niewiele).

 

 

You never do what you say, do you?

(Nigdy nie robisz tego co mówisz, prawda?)

 

There’s nobody here, is there?

(Tutaj nikogo nie ma, prawda?)

 

It’s hardly raining today, is it?

(Prawie w ogóle dzisiaj nie pada, prawda?)

 

There’s little you can do for me, is there?

(Niewiele możesz dla mnie zrobić, prawda?)

 

 

  • W mowie pytania rozłączne wyrażamy za pomocą intonacji. Jeśli pytanie rozłączne naprawdę jest pytaniem, to znaczy jeśli naprawdę chcemy się czegoś dowiedzieć i nie jesteśmy pewni odpowiedzi, używamy intonacji wzrastającej. Jeżeli natomiast pytanie rozłączne nie jest tak naprawdę pytaniem, to znaczy jeśli jesteśmy pewni odpowiedzi, używamy intonacji opadającej. W piśmie dokładne znaczenie pytania rozłącznego jest najczęściej wiadome z kontekstu.

 

 

  • Chociaż najczęściej pytania rozłączne występują w formie skróconej, np. won’t you?, to istnieje również możliwość użycia ich w formie pełnej. Takie użycie ma miejsce w języku formalnym. Zwróć uwagę na specyficzny szyk wyrazów w przypadku poniższych zdań:

 

That is his wife, is she not?

(To jest jego żona, nieprawdaż?)

 

They are from the neighborhood, are they not?

(Oni są z sąsiedztwa, nieprawdaż?)

 

She’s his sister, is she not?

(Ona jest jego siostrą, nieprawdaż?)

 

You drank my juice, did you not?

(Wypiłeś mój sok, nieprawdaż?)

 

 

 

  • W przypadku zdań w trybie rozkazującym pytania rozłączne można formułować z różnymi operatorami w zależności od intencji auta wypowiedzi.

     

Chcąc aby wypowiedź była neutralna należy posłużyć się czasownikiem will. Porównaj poniższe przykłady:

 

Close the door, will you?

(Zamknij drzwi, możesz?)

 

Jeżeli natomiast chcemy, by polecenie zabrzmiało grzeczniej, użyjemy would lub could:

 

Close the door, would you?

(Czy mógłbyś zamknąć drzwi?)

 

Close the door, could you?

(Czy mógłbyś zamknąć drzwi?)

 

 

By wyrazić zniecierpliwienie możemy użyć czasownika modalnego can’t:

 

Close the door, can’t you?

(Nie mógłbyś zamknąć drzwi?)

 

Be quiet, can’t you?

(Nie możesz być cicho?)

 

Stand still, can’t you?

(Nie możesz stać bez ruchu?)

 

Give me that book, can’t you?

(Nie możesz mi podać tamtej książki?)

 

Chcąc zaprosić lub zachęcić kogoś do zrobienia czegoś, należy użyć czasownika won’t:

 

Have a drink, won’t you?

(Napij się, dobrze?)

 

Join us for golf, won’t you?

(Przyłącz się do nas na golfa, dobrze?)

 

Ask her out on a date, won’t you?

(Zaproś ją na randkę, dobrze?)

 

Do this for me, won’t you?

(Zrób to dla mnie, dobrze?)

 

Kiedy zdanie główne jest wyrażone w trybie rozkazującym i rozpoczyna się od let, w pytaniu rozłącznym używasię czasownika shall:

 

Let’s go dancing, shall we?

(Chodźmy potańczyć, dobrze?)

 

Let’s meet tomorrow, shall we?

(Spotkajmy się jutro, dobrze?)

 

Let’s eat at a restaurant today, shall we?

(Zjedzmy dzisiaj w restauracji, dobrze?)

 

Let’s play tennis, shall we?

(Zagrajmy w tenisa, dobrze?)

 

 

W przypadku zdań przeczących, w pytaniu rozłącznym można używać jedynie czasownika will:

 

Don’t go there, will you?

(Nie idź tam, dobrze?)

 

Don’t let the cat out of the bag about the broken mirror, will you?

(Nie wygadaj się tylko o tym zbitym lustrze, dobrze?)

 

Don’t tell them the truth this time, will you?

(Nie mów im prawdy tym razem, dobrze?)

 

 

  • Pytanie rozłączne dla zdań rozpoczynających się zwrotem I am to aren’t I?:

 

I am a bastard, aren’t I?

(Jestem draniem, prawda?)

 

I am too early, aren’t I?

(Jestem za wcześnie, prawda?)

 

 

  • W przypadku, gdy zdanie główne rozpoczyna się konstrukcją there are, pytanie rozłączne ma formę aren’t there?:

 

There aren’t any people here, aren’t there?

(Tutaj nie ma żadnych ludzi, prawda?)

 

There are some more pencils on your desk, aren’t there?

(Jest więcej ołówków na twoim biurku, prawda?)

 

 

  • Zaimka it używa się w pytaniach rozłącznych kiedy trzeba sie odnieść się do słów nothing (nic) oraz everything (wszystko), np.:

 

Nothing can go wrong, can it?

(Nic nie może pójść źle, prawda?)

 

Nothing can stop us now, can it?

(Teraz już nic nas nie zatrzyma, prawda?)

 

 

  • Odnosząc się do słów nobody (nikt), somebody (ktoś) oraz everybody (każdy), w pytaniu rozłącznym używa się zaimka they, np.:

 

Nobody came, did they?

(Nikt nie przyszedł, prawda?)

 

Somebody asked you for a sandwich, didn’t they?

(Ktoś prosił cię o kanapkę, prawda?)

 

 

  • Po czasowniku have w funkcji leksykalnej (odnoszenie się do pewnych stanów), question tags mogą występować zarówno w formie z czasownikiem have jak i w formie z czasownikiem do. Do jest bardziej naturalne dla amerykańskiego języka angielskiego. Ilustrują to poniższe przykłady:

 

Your mother has a terrible headache today, doesn’t she?

(Twoja matka ma dzisiaj potworny ból głowy, prawda?)

(charakterystyczne bardziej dla amerykańskiego języka angielskiego)

 

Your mother has a terrible headache today, hasn’t she?

(Twoja matka ma dzisiaj potworny ból głowy, prawda?)

(charakterystyczne bardziej dla brytyjskiego języka angielskiego)

 

 

  • Choć generalna zasada mówi o tym, że jeżeli w zdaniu głównym mamy formy przeczące to pytanie rozłączne powinno mieć formę twierdzącą (i na odwrót) to jest kilka wyjątków. W przypadku gdy pytanie rozłączne ma stanowić odpowiedź na coś, co zostało powiedziane i autor wypowiedzi jedynie powtarza to, co usłyszał (-a), a następnie wyraża zainteresowanie, zaskoczenie lub jakąś inną reakcję, wtedy zarówno w zdaniu głównym jaki i w pytaniu rozłącznym może użyć takich samych form – przeczących lub twierdzących.

 

So he quit his job, has he? That must be a relief!

(A więc rzucił pracę, tak? To musi być ulga!)

 

You tell me she thinks she’s the most intelligent person in the world, does she? We’ll see about that!

(Mówisz, że ona myśli że jest najinteligentniejszą osobą na świecie tak? Zobaczymy!)

 

 

  • Pytania rozłączne w takiej samej formie jak główna część zdania mogą być również używane do zadawania pytań. W takich konstrukcjach w zdaniu głównym podajemy informację, która jak przypuszczamy może być prawdziwa, a następnie, w pytaniu rozłącznym, pytamy czy nasze domysły są prawdziwe. Spójrz na poniższe przykłady:

 

He is your brother, is he?

(On jest twoim bratem, prawda?)

 

This is the train station, is it?

(To jest dworzec, prawda?)

 

You can run really fast, can you?

(Umiesz biegać bardzo szybko, prawda?)

 

We are very cunning, aren’t we?

(Jesteśmy bardzo przebiegli, prawda?)

 

 

  • Składając propozycje bardzo często stosuje się konstrukcję I’ll ... shall I?

 

I’ll help you with those bags, shall I?

(Pomogę ci z tymi torbami, dobrze?)

 

I’ll drive you to school, shall I?

(Podwiozę cię do szkoły, dobrze?)

 

 

Uwaga!

Poniższe question tags rzadko kiedy usłyszeć można w formie przeczącej, gdyż brzmią one wtedy bardzo nieuprzejmie a niekiedy wręcz agresywnie. Spójrz na poniższe przykłady:

 

Oh, that’s the problem. You don’t like me too much, don’t you?

(Ah, więc w tym problem. Nie lubisz mnie za bardzo, co?)

 

I see. You don’t enjoy spending time with me anymore, don’t you?

(Rozumiem. Już nie lubisz ze mną spędzać czasu, prawda?)

 



Quiz {{i+1}}
{{test.title}}
{{$index+1}}. {{question}}
{{option}}
Prawda    Fałsz