Serwis internetowy langloo.com wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies.

Czasowniki

To do w funkcji posiłkowej

Autor: Langloo

Twoja ocena: {{rated}}



Czytaj
 
Ćwicz

Czasownik to do w funkcji posiłkowej nigdy nie jest czasownikiem samodzielnym i nie ma ładunku znaczeniowego. Zawsze poprzedza czasownik główny, niosący ze sobą znaczenie leksykalne i nadaje mu znaczenie czysto gramatyczne, tj. określa jego czas lub funkcję, np.

 

Does he know the singer?

(Czy on zna tego piosenkarza?)

Does określa tutaj, że jest to pytanie w trzeciej osobie liczby pojedynczej czasu Present Simple.

 

 

1. Jako czasownik posiłkowy to do jest używany do formułowania pytań i przeczeń w czasie Present Simple (do, does) i Past Simple (did), np.

 

Do you like playing football?

(Lubisz grać w piłkę nożną?)

 

Does he like playing football?

(Czy on lubi grać w piłkę nożną?)

 

Did he like playing football?

(Czy on lubił grać w piłkę nożną?)

 

 

2. Czasownika to do nie używa się z czasownikami modalnymi, np.

 

We didn’t could wear make-up in my previous school.

We couldn’t wear make-up in my previous school.

(W mojej poprzedniej szkole nie mogłyśmy się malować.)

 


3. Czasownik to do, w funkcji posiłkowej, występuje także w pytaniach rozłącznych (question tags), np.

 

You like apples, don’t you?

(Lubisz jabłka, prawda?)

 

He didn’t speak to Rory, did he?

(Nie rozmawiał z Rory’m, prawda?)

 


4. Czasownik to do może również występować w konstrukcjach emfatycznych w czasie Present Simple i Past Simple. Formę emfatyczną tworzy się poprzez dodanie formy do (w odpowiednim czasie) przed czasownik główny. W tej funkcji to do wzmacnia znaczenie czasownika głównego.

 

I love you.

(Kocham cię.)

I do love you.

(Naprawdę cię kocham.)

 

I tried to do it right.

(Starałem się zrobić to poprawnie.)

I did try to do it right.

 (Naprawdę starałem się zrobić to poprawnie.)

 

Do be quiet.

(Ucisz się.)

Takiej konstrukcji używa się również przy grzecznych ofertach i sugestiach, np.

Do sit down and make yourself at home.

 (Usiądź proszę, i rozgość się.)

 

 

 

To do w zdaniach podrzędnie złożonych

 

  • Czasownika to do można użyć, aby uniknąć powtórzenia czasownika głównego w czasie teraźniejszym prostym (Present Simple) albo przeszłym prostym (Past Simple), np.

 

They used to live in the same city we did.

(Mieszkali w tym mieście, co my.)

W tym zdaniu did używa się zamiast powtarzać czasownik live.


I remember you sent her flowers for her birthday, and I did, too.

(Pamiętam, że wysłałeś jej kwiaty z okazji urodzin i ja też.)

W tym zdaniu did używa się zamiast powtarzać czasownik sent.

 

 

  • Czasownika to do używa się także przy dokonywaniu porównań, kiedy również zastępuje on czasownik główny z pierwszej części zdania, np.

 

I’m afraid you don’t know any more than I do.

(Obawiam się, że wiesz niewiele więcej niż ja.)

W tym zdaniu do używa się zamiast powtarzać czasownik know.

 

 

  • W zdaniach współrzędnych, gdzie wykonywana czynność jest taka sama w obu częściach zdania, można zastosować konstrukcję

so/neither + do/does/did + podmiot

 


They really enjoyed the concert, and so did we.

(Naprawdę podobał się im koncert, tak jak i nam.)


My friend never went to school without breakfast, and neither did his sister.

 (Mój kolega nigdy nie poszedł do szkoly bez śniadania, tak jak i jego siostra.)

 

 

  • Udzielając krótkich odpowiedzi używa się takiej samej konstrukcji

so/neither + do/does/did + podmiot

 

’I finished “The Lord of the Rings” yesterday.’ ’Oh, so did I.’

(„Wczoraj skończyłam czytać „Władcę Pierścieni”” „Och, ja też.”)

 

Aby zastąpić wyrażenie czasownikowe opisujące jedną konkretną czynność często używa się także konstrukcji do so/it/that, np.

 

Susie had been planing to call her grandmother and she was just about to do it when the phone rang.

(Susie planowała zadzwonić do swojej babci i właśnie miała to robić, gdy zadzwonił telefon.)

 


Do so jest jednak bardziej formalne niż do it lub do that.

 

’Could you fill in the form?’

’I’ve already done so.’

(„Czy mógłby pan wypełnić formularz?” „Już to zrobiłem.”)

 

 

  • Do so nie może być użyte:

1) w kontrastujących dopełnieniach (complements), np.

 

Henry didn’t invite Cheryl, but he did so Roxy.

Henry didn’t invite Cheryl, but he did (invite) Roxy)

(Henry nie zaprosił Cheryl, ale zaprosił Roxy.)

2) w porównaniach, np.

 

She studied more than I did so.

She studied more than I did.

(Uczyła się więcej niż ja.

3) ze statycznymi czasownikami, np.

 

 

Susan likes going to the cinema, at least she said she did so.

Susan likes going to the cinema, at least she said she did.

(Susan lubi chodzić do kina, przynajmniej tak mówiła.)

 4) w pytaniach rozłącznych (question tags) i w odpowiedziach na takie pytania, np.

 

Frank has done his homework, hasn’t he done so?

Frank has done his homework, hasn’t he?

(Frank odrobił zadanie domowe, prawda?)

"Has Frank done his homework?" "Yes, he has done so."

"Has Frank done his homework?" "Yes, he has."

("Czy Frank odrobił zadanie domowe?" "Tak, odrobił.")

 

 

  • Do so może także przyjąć formę doing so, jeżeli czasownik główny występuje w czasie Present Continuous, np.

 

John was cooking dinner instead of ironing when I called on him. When asked why he was doing so, he said he hadn’t felt like standing by the press.

(John gotował obiad a nie prasował, kiedy go odwiedziłam. Zapytany, dlaczego to robił, odpowiedział, że nie nie miał ochoty stać przy prasowalnicy.)

 

 

  • Doing so może przybrać także formę so doing bez zmiany znaczenia zdania, np.

 

John was cooking dinner instead of ironing when I called on him. When asked why he was so doing, he said he hadn’t felt like standing by the press.

(John gotował obiad a nie prasował, kiedy go odwiedziłam. Zapytany dlaczego to robił, odpowiedział że nie nie miał ochoty stać przy prasowalnicy.)

 

Podobna zamiana może wystąpić z do so. Jest to jednak bardzo formalne i rzadko stosowane.

 

  • W przypadkach kiedy w zdaniu podrzędnym zmienia się podmiot stosuję się do it lub do that, a nie do so, np.

 

’I tried to contact Jane and ask her about this book for you, but she didn’t pick up her phone.’ ’Can your mum do it tomorrow?’

(„Próbowałam skontaktować się z Jane i zapytać o tę książkę dla ciebie, ale nie podniosła słuchawki.” „Czy twoja mama może spróbować zrobić to jutro?”’)

 

 

 

Różnica między do so i do it

 1) Bob nearly caught a fish yesterday. He’s sure he’ll do so tomorrow.

(Bob prawie złowił wczoraj rybę. Jest pewien, że zrobi to jutro.)

 

2) Bob nearly caught that fish yesterday. He’s sure he’ll do it tomorrow.

(Bob prawie złowił wczoraj tę rybę. Jest pewien, że zrobi to jutro.)

 

Do so oznacza, że Bob złowi jakąś rybę, obojętnie jaką, a do it – że w końcu złowi rybę, którą próbował złowić od dawna.

 

 

Różnica między do it i do that

 

1) Are you still trying to write an essay on English syntax? You should have done it by now.

(Cały czas próbujesz napisać esej o angielskiej składni? Już dawno powinieneś mieć to napisane.)

 

2) Are you trying to write an essay on English syntax? Are you insane? I wouldn’t do that!

(Próbujesz napisać esej o angielskiej składni? Oszalałeś? Nie robiłabym tego!)


Do it stwierdza fakt, a do that zawiera w sobie element zaskoczenia zaistniałą sytuacją.


W zdaniach, w których zawarty jest element porównania do that można zastąpić do the same, do likewise i do similarly, np.

 

I’ll go out tonight, if you do, too.

(Wyjdę dzisiaj wieczorem, jeśli ty też to zrobisz.)

 

I’ll go out tonight, if you’ll do the same/do likewise/do similarly.

(Wyjdę dzisiaj wieczorem, jeśli ty też to zrobisz.)



Quiz {{i+1}}
{{test.title}}
{{$index+1}}. {{question}}
{{option}}
Prawda    Fałsz