Czasowniki modalne (modal auxiliaries, modal verbs, modals), nazywane również czasownikami ułomnymi (defective verbs), są specjalną grupą czasowników posiłkowych, wymuszającą w zdaniu obecność bezokolicznika. Są one charakterystyczne dla grupy języków germańskich. Czasownik modalny umieszczony przed czasownikiem w zdaniu modyfikuje znaczenie tego czasownika. Czasowniki modalne pełnią funkcję komunikatywną, najczęściej używa się ich jednak do wyrażania czterech podstawowych elementów języka:

  • zdolność (ability),
  • pozwolenie (permission),
  • możliwość (possibility),
  • przymus (obligation).



Czasowniki modalne to:


Dodatkowo wyróżnia się trzy czasowniki semimodalne:

które posiadają zarówno cechy wspólne z czasownikami modalnymi, jak i z czasownikami zwykłymi.


Czasowniki modalne spełniają dwie funkcje:

  1. mają swoje podstawowe znaczenie słownikowe, podobnie jak inne zwykłe czasowniki (regular verbs) wyrażające zdolność, przyzwolenie, możliwość, przymus, powinność itp.;
  2. wyrażają pewien stopień w skali prawdopodobieństwa/możliwości wykonania jakiejś czynności (poza shall).


Cechy czasowników modalnych:

  • nie występują we wszystkich czasach gramatycznych;
  • nie wymagają czasownika posiłkowego do tworzenia pytań i przeczeń;
  • nie odmieniają się przez osoby (w 3. os. l. poj. nie dodaje się końcówki -s) ani czasy (nie mają form przyszłych ani przeszłych, za wyjątkiem could i would, które niekiedy używane są w odniesieniu do przeszłości);
  • nie posiadają formy bezokolicznika z to (to-infinitive), a zatem nie ma form takich jak: to must, wyjątek stanowią ought to i used to;
  • nie tworzy się od nich formy z końcówką –ing (gerund);
  • zazwyczaj odnoszą się do teraźniejszości lub przyszłości;
  • mogą być wykorzystywane z perfect infinitive (have + past participle) dla podkreślenia różnego stopnia prawdopodobieństwa zaistnienia zdarzeń w przeszłości, np.

Tom might have seen this film.
Tom mógł już obejrzeć ten film.


Poza znaczeniem słownikowym czasowniki modalne (oprócz shall) wyrażają pewien stopień prawdopodobieństwa/możliwości wykonania jakiejś czynności. Dla zobrazowania stopnia pewności, przypisywanego poszczególnym czasownikom modalnym, można je uszeregować (umownie!) w następujący sposób, od najmniejszego do największego stopnia pewności:

  1. might,
  2. may,
  3. could,
  4. can,
  5. should,
  6. ought to,
  7. would,
  8. will,
  9. must.

Przykład:

He

might

learn

Spanish

lub też
(do wyrażenia przeszłości):

He

might

have learned

Spanish.

may

may

could

could

can

can

should

should

ought to

ought to

would

would

will

will

must

must



Dla porównania:
Zdanie: He learns Spanish On uczy się hiszpańskiego. , czy też: He learned Spanish On uczył się hiszpańskiego. wyraża pewność.

Zauważ, że pomimo wyboru kilku czasowników modalnych o różnym stopniu prawdopodobieństwa, czasami jest możliwe wyrażenie różnego stopnia za pomocą tylko jednego czasownika modalnego. Przykładowo: w języku pisanym niektórzy stosują duże litery w celu zaznaczenia większego prawdopodobieństwa, natomiast w mowie zwykle takie czasowniki są mocniej akcentowane, np.


They may come next week.
(całkiem prawdopodobne) Oni mogą przyjechać w przyszłym tygodniu.

They might come next week.
(mało prawdopodobne) Oni mogą przyjechać w przyszłym tygodniu.

Aby sformułować przeczenie z czasownikiem modalnym
, umieszczamy partykułę not bezpośrednio za danym czasownikiem modalnym i koniecznie przed innym czasownikiem.

You should not have borrowed your mother’s car without permission.
Nie powinieneś pożyczać samochodu swojej matki bez pozwolenia.

Pytania tworzymy przez inwersję, tj. przesuwając czasownik modalny na początek zdania, przed podmiot (subject).

Should
I
have visited her at the hospital?

Czy powinienem odwiedzić ją w szpitalu?

Zdanie twierdzące

Przeczenie

Pytanie

You should do it.

You shouldn’t do it.

Should I do it?

B2

Czasowników modalnych można również używać w stronie biernej. W tym przypadku po czasowniku modalnym umieszczamy operator be (gdy mówimy o teraźniejszości lub przyszłości) lub have been (gdy mówimy o przeszłości), a po nim trzecią formę czasownika (past participle).

Przykłady użycia czasowników modalnych w stronie biernej pokazano w poniższej tabeli.

Czasownik

Przykład użycia w stronie czynnej

Przykład użycia w stronie biernej

could

I could see a lot of serious public discussion.

Mogłem zobaczyć wiele poważnych dyskusji publicznych.

I could be paid for doing what I love.

Mógłbym dostawać wynagrodzenie za robienie tego, co kocham.

may

I may end up spending all my money in one week.

Mogę skończyć na tym, że wydam wszystkie swoje pieniądze w jeden tydzień.

This may be done by Tim.

To może zostać zrobione przez Tima.

should

I should have visited the ruins of Machu Picchu.

Powinienem zobaczyć ruiny Machu Picchu.

I should be given a higher mark.

Powinienem był dostać wyższą ocenę.

might

She might be sorry for her behavior.

Może być jej przykro z powodu jej zachowania.

She might be touched by this poem.

Ona może być poruszona tym wierszem.

ought to

He ought to have thought twice.

Powinien był pomyśleć dwa razy.

He ought to be put to bed.

Jego powinno się położyć do łóżka.

P.D.2010-09-25 18:22:16

Wyrażanie zdolności, możliwości, pozwolenia lub przymusu

Wyrażanie umiejętności, możliwości lub zezwolenia to najczęstsze sytuacje, w których stosuje się czasowniki modalne.
P.D. Poziom: B1 2010-09-25 18:28

Will

Will to czasownik modalny, który posiada tylko jedną formę dla wszystkich osób i obu liczb gramatycznych (nie przyjmuje końcówek fleksyjnych). Will jest czasownikiem posiłkowym, służącym do tworzenia czasów przyszłych
P.D. Poziom: B1 2010-08-14 19:54

Shall

W dzisiejszych czasach czasownik shall jest rzadziej stosowaną formą, zwłaszcza w amerykańskiej odmianie angielskiego. Shall jest czasownikiem modalnym, który sam w sobie nie posiada konkretnego znaczenia.
P.D. Poziom: B2 2010-08-14 20:19

Can

Czasownik modalny can znajduje zastosowanie przede wszystkim wtedy, gdy osoba mówiąca chce wyrazić możliwość wykonania jakiejś czynności. Od czasownika modalnego could różni się tym, że można go stosować jedynie w teraźniejszości. Czasownik modalny can ma tylko jedna formę dla wszystkich osób i obu liczb gramatycznych.
P.D. Poziom: B1,B2 2010-08-14 20:46

Could

Czasownik modalny could bywa najczęściej używany w podobnych sytuacjach, co czasownik can, czyli gdy osoba mówiąca pragnie wyrazić możliwość wykonania jakiejś czynności. Czasownik could posiada jednak nieco szersze zastosowanie.
P.D. Poziom: B1,B2 2010-10-08 21:43

May/Might

Czasowniki modalne may i might najczęściej używane są w celu wyrażenia możliwości (lub jej braku) oraz zezwolenia (a także w przypadku pytania lub prośby o pozwolenie).
P.D. Poziom: B2 2010-10-08 22:07

Must/Have to

Must to czasownik, którego najczęściej używa się w celu wyrażenia konieczności lub wysokiego stopnia prawdopodobieństwa danej sytuacji.
P.D. Poziom: B1 2010-10-08 22:24

Would

Czasownika modalnego would używa się w podobnych sytuacjach, co czasownika will, jednak jego zastosowanie czyni wypowiedź uprzejmiejszą.
P.D. Poziom: B1,B2 2010-10-08 22:49

Should/Ought to

Znaczenie czasowników modalnych should i ought to jest bardzo do siebie podobne: oba używane są w typowych poradach lub zaleceniach.
P.D. Poziom: B1,B2,C1 2010-10-08 23:09

Need

Need może pełnić funkcję zarówno czasownika modalnego, jak i zwykłego. Jako zwykły czasownik need oznacza ‘musieć’ lub ‘potrzebować czegoś’.
P.D. Poziom: B1,B2 2010-10-09 00:30

Dare

Czasownik dare oznacza ‘ośmielać się’, ‘śmieć’ lub ‘mieć czelność’. We współczesnym języku angielskim jest on stosunkowo rzadko używany.
P.D. Poziom: B2 2010-10-09 00:40

Used to

Formę used to stosujemy do opisu powtarzających się czynności w przeszłości, które ustały lub do opisu jakiegoś stanu w przeszłości, który również minął.
P.D. Poziom: B1 2010-10-09 01:12

Zestawienie czasowników modalnych

Zestawienie czasowników modalnych pogrupowanych według ich znaczenia, tak aby różnice w zastosowaniu były bardziej widoczne.
P.D. Poziom: B1 2010-10-09 01:32